Leesgroepen

Hieronder zijn twee verslagen te vinden die in de Leesgroep zijn behandeld.

Vergeven IS de enige weg naar verzoening

Besluit u om anderen of uzelf te vergeven, dan hebt u ervoor gekozen om in het "hier en nu" te leven.
"Dat vergeef ik mijn vader of moeder nooit" en "Ik kan het mezelf niet vergeven".
Wij kennen allemaal die uitdrukkingen. Wanneer we iemand iets niet willen vergeven, zeggen we in feite: "In plaats van iets te doen om de situatie te verbeteren, blijf ik liever in het verleden hangen en iemand anders (of mezelf) de schuld geven." Wie zichzelf niet vergeeft, kiest voor een lange periode vol schuldgevoelens, waarschijnlijk onderga je hierdoor (nog langer) geestelijke kwelling.

Het lijkt wel of sommige mensen het begrip vergeving hebben omgedraaid.
Ze denken bijvoorbeeld dat wanneer hun moeder 'irritante gedrag" vertoont, dat hun moeder een probleem heeft. Het is echter niet moeders probleem, het is uw eigen probleem als u niet wilt vergeven, want dan LIJDT U ZELF. In de helft van de gevallen weet de persoon die schuldig is, niet eens weet wat er in ons hoofd omgaat. De "schuldige"partij geniet onbekommerd van het leven, terwijl wij onszelf op een geestelijke Pijnbank hebben gelegd. Zolang we anderen voor schuldig aanzien en verantwoordelijk achten voor ons geluk, weigeren wij te erkennen dat we zelf verantwoordelijk zijn. Anderen de schuld geven heeft nog nooit iemand ergens gebracht. Zodra we niet meer anderen verwijten, verkeren we in een positie om verbeteringen aan te brengen en anders blijft het een smoesje om niets te hoeven te doen, een excuus om inactief te blijven.

Iemand zegt bijvoorbeeld: "Ik vergeef het je, maar vergeten kan ik het niet".
Die persoon zegt dus eigenlijk: "Ik zal het je een beetje vergeven maar niet helemaal. Ik vind het wel prettig als ik je er later nog eens aan kan herinneren". Echt vergeven betekent voor honderd procent loslaten.
We maken al gaande behoorlijk wat fouten. Soms baseren we ons op verkeerde informatie en soms doen we iets wat niet nodig blijkt te zijn, maar we doen steeds ons best. U bent door uw ouders naar hun beste kunnen en weten grootgebracht. Zij hebben zich gebaseerd op de informatie waarover zij beschikten en op hen bekende voorbeelden. Vervolgens moesten ze hun weg leren vinden door het onbekende terrein dat ouderschap heet. Het is vruchteloos en destructief hen te blijven verwijten dat ze het slecht gedaan hebben.
Sommige mensen vergeven het hun ouders (of hun dierbare) nooit en verpesten hun leven door hun ouders en die andere mensen er telkens met hun neus op te drukken dat ze het slecht gedaan hebben. Hun boodschap luidt: "Het is jullie fout dat ik geen liefde mag ervaren en eenzaam ben of ongelukkig, dus mogen jullie me zien lijden ook". Anderen verwijten maken, leidt tot niets. Gebeurd is gebeurd.
Iemand de schuld geven heeft nog nooit iemand verder gebracht, iemand iets verwijten ook niet. Zodra wij besluiten te vergeven treedt er een wonderlijk principe in werking. Als wij veranderen, veranderen anderen. Als wij ons anders opstellen, beginnen zij zich ook anders op te stellen naar ons. Op het moment dat wij dingen anders willen zien, reageren anderen om de een of andere reden op onze gewijzigde instelling.

Is het vergeven van anderen al moeilijk, jezelf iets vergeven is vele malen moeilijker. Veel mensen straffen zichzelf hun leven lang, zowel geestelijk als lichamelijk, in hun ogen wegens -laten we maar zeggen- tekortkomingen. Sommige eten te veel, andere te weinig, andere zoeken hun vertier in drank, weer andere vernietigen systematisch al hun relaties of slijten hun leven in ziekte of armoede. De grondslag van dat gedrag kan liggen in gedachten als: "Ik heb veel slechte dingen gedaan, ik ben schuldig of ik verdien het niet om gezond en gelukkig te zijn". Het zal u verbazen hoeveel zieken ervan overtuigd zijn dat ze het niet verdienen om gezond en gelukkig te zijn.

Voelt u zich schuldig?
Dan zou ik u willen zeggen dat u uzelf nu al wel genoeg gestraft hebt.
Waarom geen onvoorwaardelijke vrijlating?
Gooi uw schuldgevoelens van u af, dat is niet altijd even makkelijk, want onze geestelijke gezondheid kost evenveel inspanning als onze lichamelijke gezondheid. Het is echter de moeite meer dan waard.
Naar boven
Terug naar Groepsavonden

Vrij Zijn

Waalwijk 22-9-2006

Vrij zijn. Wanneer zijn wij werkelijk onszelf? Als we dat gaan bekijken zijn er misschien enkele momenten in ons leven dat we mogen voelen om onszelf te mogen zijn. Heel ons leven wordt bepaald door opvoeding maatschappij en allerlei dogma’s en we voeden ons met vele hulpmiddelen als we niet kunnen voldoen aan het beeld dat we denken te moeten zijn. Want zeg nu zelf, wat ben jij?! Jij denkt te zijn wat je bent! Maar is dat wel zo? Als we onszelf gaan doorzien wat we allemaal vergaard hebben door toestanden die we opgedaan hebben in ons leven zijn we onszelf kwijtgeraakt. Onze ziel is bewerkt door de vele dogma’s die we aanhouden en hanteren in ons leven. Dus om terug te komen wie we eigenlijk zijn, zullen we terug moeten gaan naar het prille begin van ons leven. Daarin zijn we eigenlijk ook al niet vrij want we hebben al vele levens vergaard en dat nemen we in dit leven met ons mee. Toch moeten we bepalen dat dit een goede zaak mag zijn, omdat wij ieder leven onze eigen keuze mogen bepalen hoe we in dit leven willen staan! En dan kom ik weer bij de vraagstelling ben je vrij? Ben jij wie je wilt zijn maar belangrijker is die je voelt te zijn. Want in het voelen, daarin kunnen wij de tekortkomingen van onszelf uit aflezen. Stel je bent door allerlei omstandigheden verwikkelt tot een leven met vele dramatische gebeurtenissen je bent dan geneigd je rot en ellendig te voelen, je ziet het leven als een grote ellende, dan is er geen plaats meer voor vrijheid. Maar het leven biedt je een vrije wil. Er zal altijd een vonk binnenin onszelf zijn die er voor zorgt dat je de keuze krijgt om dingen om te zetten in positieve zin. Maar helaas luisteren wij het meest naar de roep van negativiteit en belanden wij in de donkere gangen van ons leven. Daarom voer ik een noodkreet naar ieder van onszelf. Ben jij vrij? Maar belangrijker is wil jij vrij zijn? Wil jij de keuze maken om negatief om te draaien in positief? Wil jij gaan ontdekken dat er naast negatief evenveel positief te ontdekken valt. Ik noem een voorbeeld. Je leven geeft jouw niet wat je wenst je hebt b.v. moeilijkheden maar die moeilijkheden geven jouw wel de mogelijkheid om te zien wat je daardoor om je heen kunt vergaren. Er zijn b.v. mensen die jou bijstaan en vriendschap geven waardoor het wordt vergemakkelijkt. Je krijgt steun en je mag die moeilijkheden delen met die mensen en daardoor kun jij als je het wilt alles losser gaan laten. Je mag je vrijer gaan voelen door de dingen weg te geven dus ook je moeilijkheden. Daardoor zal je je dus bevrijdt gaan voelen. Vrij zijn betekend jezelf onderzoeken en te voelen wat vrijheid jouw biedt. Wij allen zullen moeten werken voor ons levensonderhoud en dat werk zal de nodige beslommeringen geven. Stress vooral op de eerste plaats, want wij moeten presteren voor onze bazen, we moeten nummer een kunnen zijn zodat andere zien wat we in onze mars hebben. Geloof me we raken daardoor onszelf kwijt en is dat onze bedoeling? Het kan wel de bedoeling zijn, dat jij leiding kan geven aan mensen zonder dat je gestrest raakt, dan is de keuze dat je een leiding gevende functie hebt van toepassing op jouw. Omdat je dat werk zonder stress en daardoor zonder dat je jezelf kwijt raakt blijkt aan te kunnen. Gebruik je talenten. Voel en ervaar wat je talenten zijn. De een kan goed praten, de ander heeft een mooie stem, of iemand maakt met zijn handen de mooiste dingen. Bij een talent voel je jezelf. Het is iets wat bij je hoort en maak daar gebruik van. Wat dat talent ook mag zijn voor jou, het hoort bij jou thuis. Vrij zijn is om te willen kijken vanuit jezelf. Niet vanuit die ander, want wat die ander doet hoort of ziet of beleefd, zal jij niet op dezelfde manier kunnen doen. Geen twee mensen zijn gelijk. Daarom geef jezelf de kans om je vanuit je binnenste te gaan bevrijden. Als je wandelt of winkelt en je kijkt naar al die mensen om je heen, zie je verschillen. De een dik de ander dun, de een vrolijk de ander somber. Je komt iemand tegen die je kent en diegene verteld je een verdrietig verhaal, dan probeer je hun gevoelens te benaderen en van daaruit wil je hun helpen. Maar is het niet beter om vanuit jezelf te helpen. Hoor het verhaal aan, maar probeer niet die ander te helpen omdat die een iets van je verwacht zoals ze zelf zijn. Kun je het allemaal nog volgen? Je komt iemand tegen die erg enthousiast is en zij vertellen jou een verhaal, maar jij bent niet zo als hun maar wat serieuzer van instelling. Ga dan alstublieft niet proberen zo enthousiast te zijn als zij, maar benader het gesprek zoals jij bent. Jij hoeft niet te zijn zoals die vrouw die vrolijk is of zoals je baas die erg vervelend kan zijn. Ga voor jezelf eens na, wat jouw karakter trekken zijn. Vindt je ze bij je passen en heb je er geen last van, blijf dan jezelf. Heb je iets waarvan jijzelf vindt dat je het niet meer wilt, werk er dan aan. En zo ontstaat vrijheid in jezelf. Ga de dingen aan van binnenuit en zie alles van binnenuit vanuit je gevoel vanuit je persoonlijkheid. Voorop staat liefde en wees mild voor jezelf. Wees niet te streng in alles wat niet lukt maar wees blij dat je doorziet wat je graag alleen maar voor jezelf wilt veranderen en in vrijheid verkiest omdat jij dat zelf wilt.

Annette
Naar boven
Terug naar Groepsavonden